Wat is een zelfstandig naamwoord?
- Taal en schrijven
- ook: substantief
- ook: naamwoord
Een zelfstandig naamwoord is een woord dat een ding, persoon, dier, plaats of begrip benoemt: tafel, hond, Amsterdam, vrijheid. De deftige naam is substantief.
Hoe herken je een zelfstandig naamwoord?
Aan het lidwoord. Kun je er de, het of een voor zetten, dan is het een zelfstandig naamwoord: de tafel, het huis, een idee. Daarnaast kun je er meestal een meervoud van maken.
Welke soorten zijn er?
Concrete naamwoorden benoemen iets wat je kunt zien of aanraken (stoel, boom); abstracte benoemen iets wat je alleen kunt denken of voelen (liefde, angst, democratie). Verder zijn er soortnamen (hond, stad) en eigennamen (Rex, Utrecht), en die laatste schrijf je met een hoofdletter.
Wat is het verschil met een bijvoeglijk naamwoord?
Een zelfstandig naamwoord staat op eigen benen; een bijvoeglijk naamwoord zegt er iets óver. In ‘de rode fiets’ is fiets het zelfstandig naamwoord en rood het bijvoeglijke. Het zelfstandig naamwoord is vaak ook het onderwerp van de zin.
Ook gezocht als: zelfstandige naamwoorden, zelfstandig naamwoorden, zelfstandignaamwoord. Op deze pagina vind je het antwoord op al die schrijfwijzen.